«Obróć mniejszy krążek, aż pod A większego znajdzie się litera zapisana cynobrem na początku każdego wersu. Odczytaj wtedy cały wers, nie ruszając już tarczy.»
Dwa z czterech znaków cynobru spłonęły w ogniu. Po tych wersach zostało na tyle śladu, by wiedzieć, że litera to jedna z trzech: wypróbuj je i zostań przy tej, która da sensowne słowo. Krążek zna tylko 26 liter łacińskich — polskie znaki diakrytyczne (ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż) zapisuj bez ogonków i kresek, tak jak zrobił to grawer (ą→a, ć→c, ę→e, ł→l, ń→n, ó→o, ś→s, ź→z, ż→z).
Mosiężny krążek złożony z dwóch pierścieni i osmalona kartka z czterema wersami, które nic nie mówią. Krążek to nie ozdoba: mały pierścień się obraca, a każda jego pozycja podkłada pod inną literę zewnętrznego alfabetu inną literę wewnętrznego. Instrukcja jest zapisana na odwrocie. To, co zabrał ogień, będziesz musiał uzupełnić sam.
—